اگه سهم شما تو هر صحنه اي تفاوت هايي داشت،اما باور كنيد شش دانگ اين صفحه متعلق به شما بود.

خيلي هاتون تونستيد منُ با پر كبوتر بيدار كنيد و خيلي هاتون هم با كوبيدن چماق تو سرم به خواب بردينم.

انتخاب با خودتون بود ، اين صفحه مي تونست سايباني باشد و نيمكتي براي خلوت شما ، مي تونست گوشه ي پرت صخره اي باشد در بلنداي كوهي براي فرياد هاي مانده در سكوت شما ، مي تونست ماه باشد براي شيدا گويي هاي دل مهتابي شما ، حتي ايواني از جنس فصل هاي سال،انتخاب پاييز و بهارش با خود شما بود.

پس نوشتيد،نظر داديد،پيشنهاد داديد،انتقاد كرديد،تعريف كرديد،دست داديد،دل داديد،دل برديد و...

بهم اخم هم كرديد،ناگفته نماند بعضي هاتون از تحملم هم خارج شديد،البته چون من خيلي دل نازكم،با يك باد كه نه با يك نسيم مي خوابم و بلند نمي شوم،نمي دانيد كه من را پيش از اين نسيمي با خود برده است.

از همه ي شما كه محسوس و نا محسوس كنارم بوديد،كنار كه نه ،همراهم بوديد،از تك تك شما جماعت نا جمع ممنونم.

از دنيا كه با نوشته هاش يه دنيا حس بهم مي بخشيد.

از سحر موافق ترين دوستِ دنيام،كه خيلي سعي مي كرد فرشته وار باهام باشه.

از الناز دوستِ خشنم،كه به خاطر اعتقادات عميقش به روح افتخار حضور مداومش رو نداشتم.

حتي از شما كه با نظرات،فحش هاي جديدي يادم دادي...

از همه ي كساني كه حتي فقط يك بار منُ ديدن ممنونم

از شما متشكرم آقا محسن به خاطر نگراني ها و دلسوزي هاي دوستانتون

ازت ممنونم جوج مهربون،من شرمنده ي لطفت هستم.فرصتي براي جبران ذره اي از اون همه محبت رو ندارم،ولي مطمئن باش فراموششون نمي كنم.

و شما عموي عزيز

شمايي كه دوست داشتنت رو افتخار مي دونستم و مي دونم...

نيازي به اين همه بي مهري نبود،من كه گفته بودم به وقتش خودم مي رم.واقعا" اين همه تلنگر،اين همه گوشزد هاي تلخ لازم بود؟!

  --------------------------------------------------------